Καρκίνος του παχέος εντέρου – παράγοντες κινδύνου

Καρκίνος του παχέος εντέρου – παράγοντες κινδύνου

  • Άτομα με μέσο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παχέος εντέρου Μικρή Ηλικία

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι πολύ σπάνιος πριν από την ηλικία των 40 ετών. Άνδρες και γυναίκες άνω των 50 θεωρούνται άτομα μεσαίου κινδύνου με σταδιακά αυξανόμενο κίνδυνο. Η μέση ηλικία κατά τη διάγνωση είναι 70 χρόνια.

  • Άτομα με υψηλό κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου

Άτομα που είχαν στο παρελθόν καρκίνο του παχέος εντέρου ή αδένωμα μεγαλύτερο από ένα εκατοστό.

Άτομα των οποίων ο συγγενής πρώτου βαθμού (πατέρας, μητέρα, αδελφός, αδελφή, παιδί) είχε καρκίνο του παχέος εντέρου ή αδένωμα πάνω από ένα εκατοστό πριν από την ηλικία των 65 ετών, και εκείνους των οποίων οι δύο γονείς είχαν ανεξάρτητα από την ηλικία κατά τη διάγνωση.

Τα άτομα με χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου προχωρημένη κατά τη στιγμή της διάγνωσης ή να έχουν την νόσο για περισσότερα από 10 χρόνια.

  • Άτομα με πολύ υψηλό κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου

Άτομα με οικογενειακή αδενωματώδη πολυπόσταση (FAP). Το FAP είναι μια γενετική ασθένεια που εκδηλώνεται στον σχηματισμό αρκετών εκατοντάδων πολύποδων στο παχύ έντερο, ξεκινώντας από την εφηβεία. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου είναι σχεδόν σίγουρος, εάν δεν έχει γίνει καμία προληπτική θεραπεία.

Άτομα με σύνδρομο Lynch (ή HNPCC). Το σύνδρομο Lynch προκαλείται από διάφορους τύπους γενετικών ανωμαλιών, που εκδηλώνονται από την ανάπτυξη καρκίνου του παχέος εντέρου, του ορθού ή άλλων οργάνων (ειδικά του ενδομητρίου).

 

Παράγοντες κινδύνου από το περιβάλλον

 Τους παράγοντες αυτούς μπορούμε να τους αποφύγουμε και έτσι να μειώσουμε πολύ τον τρόπο που μας επηρεάζουν

  • Έλλειψη φυσικής άσκησης -Καθιστική ζωή
  • Παχυσαρκία
  • Αλκοόλ
  • Κάπνισμα
  • Τρόφιμα πλούσια σε κόκκινο κρέας ή / και μεταποιημένα κρέατα- αλλαντικά κονσέρβες
  • Δίαιτα χαμηλή σε φυτικές ίνες
  • Διαβήτης

 

Διάγνωση

 Η διάγνωση βασίζεται στον ενδοσκοπικό έλεγχο δηλαδή την ολική κολονοσκόπηση με βιοψία.

Αν χρειαστεί μπορεί να γίνουν και άλλες συμπληρωματικές εξετάσεις όπως

  • το υπερηχογράφημα κοιλίας
  • η αξονική τομογραφία
  • η μαγνητική τομογραφία
  • και σε ειδικές περιπτώσεις το PET.

Παρότι αριθμός των περιπτώσεων καρκίνου του παχέος εντέρου παραμένει σταθερός, υπάρχει σταδιακή μείωση της θνησιμότητας, χάρη στην έγκαιρη διάγνωση, την πρόοδο των θεραπειών και στην ανάπτυξη εκστρατειών προλητικών ελέγχων.

Η χειρουργική εκτομή του καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού είναι η συνήθης θεραπεία. Στην εποχή μας με την βοήθεια των ελάχιστων επεμβατικών τεχνικων όπως η λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική και οι διορθικές εκτομές, οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολύ πιο ανεκτές και με λιγότερες ή λιγότερο σοβαρές επιπλοκές.

Η ανάρρωση και η αποκατάσταση είναι ταχεία και η ποιότητα ζωής άριστη.